Uzun zamandır yazmadığımı fark ettim. Uzun bi zaman yazmak istemedim aslında. Bu uzun zamanda yazmaya vaktim de olmadı. Gerçi istesem mutlaka vakit ayarlardım iki üç kelime yazmak için. Böyle kısaca izah edeyim yokluğumu.
Keyfim yerinde. Yorgunum, ama iyiyim.
İstanbul'a kar yağamadı bi türlü. Ben de kendimi aynen o kar gibi hissediyorum; bekle bekle gelmez, ama bi geldi mi patlama yapacak sanki. Var bi şeyler ama hayır olsun bakalım.
Keşke yine öğrenci olsam.. Sosyal bi insandım o zamanlar. Olmadık yerde olmadık insanlarla bile ayaküstü muhabbet kurup tanışırdım. Şimdi, sanki sosyal hayatım bile fazla rutin gibi. Yeni insanlar olsun istiyorum yine. Yeni karakterler tanımak istiyorum. Tuhaf olsunlar, komik olsunlar, hatta sinir bozucu olsunlar.. Ama "yeni" olsunlar, her gün gördüğüm yüzlerden farklı olsunlar.
Çocuklarımı çok seviyorum. Ama okulumu sevmiyorum.
Hayatımda değişiklikler yapmak istiyorum. Ne bileyim, sıkılıyorum galiba. Baştan sona değişsin her şey istiyorum. Mutsuz değilim, moralsiz değilim, ama heyecan yaşamak istiyorum, yarının nasıl geçeceğini bugünden bilmek istemiyorum. Plan yapmadığım halde hayatımın planlıymış gibi akıp gitmesini istemiyorum. Rutin diyorlar buna değil mi?
İlk bir ay pek bi şey değişmedi ama, hissediyorum; 2009 benim yılım olacak. Bunu da not düşmek istedim şimdiden.
0 yorum:
Yorum Gönder