Nokta!

Şimdi evet biraz sert bir yazı olabilir, şimdiden uyarayım. Gerçi nereden başlayacağım konusunda da bi fikrim yok. Bodoslama dalma taraftarıyım o yüzden. Evet.

Ben arkadaşlarını önemseyen biriyim. Ama son bir yıldır birikip birikip beni bu yazıyı yazmaya iten etmenlere bakarsak haddinden fazla önemsiyormuşum. Olay da burda kopuyor zaten. Öyle yapıyor olmam buna mecbur olduğum anlamına gelmiyor. Her an kesebilirim bu fazladan verdiğim kıymeti. Neden şaşırdın ki bu kadar?

Kimseden bi karşılık falan beklediğim yok, ancak bunu umursamazlık raddesine getirirsen ben de ilgimi alakamı keserim arkadaş. Çok samimiyiz eyvallah, ama senin tavırların buna değmediğini gösteriyorsa her bana geldiğinde samimiyet beklemeyeceksin benden. Kurmalı oyuncak dostun değilim ben senin, bilmem farkında mısın.

Ya nasılsa biz baya iyiyiz deyip bana abuk subuk davranıp başkalarına daha içten, daha sıcak davranıyosan, kusura bakma ben buna senin dediğin gibi "ama onlarla samimi değil ya kibarlıktan yapıyor, nasılsa her halini bilmez başkaları" demem. Ben de yakın arkadaşın olmayım, bana da insan gibi davran mesela. Daha iyi bi çözüm bu.

İşin düştüğünde beni arayıp, bunun dışında hayatımda yoksan, rica ederim bana her fırsatta benim iyiliğimi düşünen dost ayağı yapma. Yemiyorum. Hatta daha da soğuyorum senden haberin olsun.

Ha bi de, bi hata yaptığın zaman özür dileyeceğine ya da hiç olmadı hatanın bilincinde olarak davranacağına üste çıkmaya çalışma. Selamı sabahı kesmişsin, ben neler yaşamışım o dönem, hiç umursamamışsın, sonra bana gelip ya ben de uzun zamandır şunlarla uğraşıyorum deme. Ben seni her yerde görüyorken, bana tek bi naber bile dememene kılıf yapma bi şeyleri. Evet kendince rahatlıyosun belki ama kalmıyor senden geriye bi şey.

Beni aptalca bir sebep için kırdıysan, o sebebin peşinden koşup bittikten sonra geçti gitti gel barışalım deme. Senin için benden daha kıymetliyse zaten benim aptalca bi şey olduğunu düşünmem de pek önemli değil gerçi. Arada rüyalarına mı giriyorum da bi anda telefonumun sesini kıstıracak kadar aklına düşüyorum onu da bilmiyorum. Bana özürler dilerken bi yandan da çoktan o aptallığın yollarındaysan bi anlamı kalmıyor söylediklerinin. Aptaldan daha uygun bi kelime kullanmam lazım aslında burda ama kişisel sansürüme takıldı, aptalla idare edicez. Sen seçimini en baştan yaptıysan, bana da eyvallah demek düşer.

Tüm bunlardan bir ders çıkaracak olursak, herkesle samimi olma. Sonra böyle asit yapıyor ağızda.

Daha var belki yazılıp çizilecek şeyler ama sıkıldım. Gerçek olanları tenzih ederek, geri kalanlardan verdiğim fazla değerden dolayı özür diliyor ve birkaç level geri alıyorum. Şimdiye kadar orda burda yazdığım ne varsa gereksiz yere üzerine alınanlar, bunu gönül rahatlığıyla alınabilirsiniz.

Bu yaştan sonra üzüntü ve başağrısı yapıyor bu samimiyetsiz samimiyetiniz. Yetmez gibi bir de liseli ergen yazısı yazdırıyosunuz.

Olmuyor.

Cidden.