Artık konuşulmaz da benle..

 Kafam çok bozuk bu aralar. Gerçi toparlayacak vaktim olmamasından sanırım. Çok yoğun ve yorucu geçiyo şu son bikaç hafta. Beynimi dinlendiremiyorum bi fırsatını bulup. Bıktım sanırım. Her şeyden bıktım. Yorulmaktan da bıktım.

 Kafam çok dolu bu aralar. Düşünceler iç içe geçmiş gibi sanki. Hangi birini takip edeceğimi şaşırdım. Hep bi sıkıntı var hepsinde de. Zamanla çözebileceğimi düşündüğüm sıkıntılar bunlar. Ama zaman lazım. Nerden bulacaksak o zamanı da..

 Kafam çok ağrıyo bu aralar. Tahammülsüzlüğüm ondan. Tıka basa dolu bi çantaya zorla yeni şeyler tepiştirmeye çalışmak gibi bana bi şeyler anlatmak. Ağrı yapıyo anında. Geçmiyo da meret. 

 Uyumak lazım. Çok uzun bi süre uyumak lazım. Ama rüya görmeden..

 

 İyi geceler günlük...