Şu past denen meret hiç de simple değil aslında

 Pişmanlıklarım, keşkelerim vardır benim de muhakkak. Geçmişten hatırladığım bazı şeyler için keşke diyemiyorum, o daha kötü. Yani güzel anılardan bahsetmiyorum tabi, akla gelince insanı hüzünlendirenleri diyorum. Bazıları cidden çok saçma sapan şimdi düşününce. İçim acıyor ama pişman olamıyorum, keşke şöyle olsaydı/olmasaydı diyemiyorum. Saçma işte.

 Bir de bu geçmişi ayakta tutanın detaylar olduğunu düşünüyorum yaşanandan daha çok. Bi mekan, bi cümle, bi şarkı, bi bi şey.. Bunlardan bağımsız bi hayatımız olsa hiç acı hatıralarımız olmayacak belki de.

 Canın sıkkındır, çözümsüzsündür, geçmişine sığınırsın sırf o anki kötü ruh halinden kaçmak için. Yapma bunu evet, işe yaramıyor. Bi şarkı dinliyosun eskilerden, sonra kafan daha beter oluyor. Ya da en iyisi hiç şarkı falan dinleme. Her şey birbirini tetiklemeye başlıyor bi süre sonra. Özellikle de gece vakti..

 Uyumak en güzeli. Sen beni dinle. 

 Kaçamıyorsan uyuyacaksın.